Άμβλωση: Το σώμα σου, η επιλογή μου

Γράφει η Έλενα Αθανασίου

Το ανώτατο δικαστήριο ανατρέπει την εμβληματική απόφαση αποποινικοποίησης των εκτρώσεων (Ρόου εναντίον Γουέιντ 1973), καταργώντας σε ομοσπονδιακό επίπεδο το δικαίωμα εκατομμυρίων γυναικών στην άμβλωση.

ΕΛΑ
ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ

Η ημέρα αυτή σηματοδοτεί όχι μόνο την έναρξη μιας εκ των μεγαλύτερων μαχών του φεμινιστικού κινήματος,αλλά και μια ιστορική στροφή στον Μεσαίωνα, οδηγώντας την Αμερική σε μια περίοδο σκοταδιστικού οίστρου. Η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία (6 προς 3) με τρεις εκ των έξι δικαστών του συντηρητικού στρατοπέδου να έχουν λάβει αξίωμα επί προεδρίας Ντόναλτ Τράμπ,ανατρέποντας έτσι την ισορροπία Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών στο σώμα. Θεωρητικά η πρόσβαση στην διαδικασία δεν καθίσταται εξ αρχής παράνομη αλλά “βαφτίζεται” μη συνταγματικό δικαίωμα, προετοιμάζοντας το έδαφος για κάθε πολιτεία ώστε να κινείται νομικά για την απαγόρευση της.

Πιθανώς, η τελευταία θέση να δημιούργησε κλίμα αισιοδοξίας μέσα στην πλήρη σύγχυση και απελπισία που επικρατεί, ωστόσο το Μιζούρι έγινε η πρώτη πολιτεία που υπέγραψε το συμβόλαιο οπισθοδρόμησης, ψηφίζοντας νόμο εναντίον των αμβλώσεων. Η νέα αυτή πραγματικότητα επισφραγίζεται με δηλώσεις του Έρικ Σμιτ για μια “μνημειώδη ημέρα για την ιερότητα της ζωής” και τον πρώην Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλτ Τραμπ να αναφέρεται στην απόφαση ως “Θέλημα Θεού”.

‘Οπως ήταν αναμενόμενο, οι αναθυμιάσεις φονταμεταλισμού και συντηρητισμού προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων στον αμερικανικό λαό καθώς οι τυπικά “ελεύθεροι”, έως σήμερα πολίτες, οδηγήθηκαν στην θλιβερή συνειδητοποίηση πως η εκ νέου αναθεώρηση μερικών επιπλέον κεκτημένων δικαιωμάτων τους είναι θέμα χρόνου. Ορισμένα εξ αυτών μπαίνουν στο στόχαστρο, με την επανεξέταση τους υπό ανάλογο πρίσμα να έχει ήδη προταθεί από τον δικαστή. Η πρόσβαση σε αντισυλληπτικές μεθόδους και ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων, αποτελούν τα επόμενα εύθραυστα δικαιώματα που αναλαμβάνει να “εξουδετερώσει” το συντηρητικό κατεστημένο.

Ενώ, λοιπόν, παρακολουθούμε αυτήν την άνιση μάχη μεταξύ Ανώτατου Δικαστηρίου και ακτιβιστικών κινημάτων, αρκεί μια επιφανειακή ματιά στα “όπλα” της εκάστοτε πλευράς για να αντιληφθούμε τον παραλογισμό που οδήγησε στην κατάργηση της προσωπικής ελευθερίας-στην συγκεκριμένη περίπτωση των γυναικών-και σε αυτόν τον ιδεολογικό πόλεμο εναντίον τους.

Με κύριο επιχείρημα την εξίσωση μιας δολοφονίας με την διαδικασία της άμβλωσης, “οι ευαισθητοποιημένοι” νομικοί καταφεύγουν στην ποινικοποίηση της, υποστηρίζοντας πως αντιτίθεται στην ιερότητα της ζωής.

Τοποθετώντας ιεραρχημένα τις συνηθέστερες εγκληματικές δράσεις, παρατηρούμε πως οι συνέπειες τις οποίες θα επωμιστεί μια γυναίκα έχοντας υποβληθεί στην διαδικασία της έκτρωσης, είναι σαφώς περισσότερο υπολογίσιμες από την ποινή σε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης. Για του λόγου το αληθές, αξίζει να αναφερθεί πως ο ίδιος ο Τόμας Κλάρενς, μέλος του ανώτατου δικαστηρίου, έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για σεξουαλική παρενόχληση σε μια υπόθεση-κατά την οποία τελικώς αθωώθηκε-χωρίς το γεγονός αυτό να του στερήσει την δυνατότητα να λαμβάνει αποφάσεις εις βάρος εκατομμυρίων γυναικών και παραμένοντας στο αξίωμα του.

Σε μια χώρα όπου η οπλοκατοχή και οι μαζικοί πυροβολισμοί αντιμετωπίζονται με πρωτοφανή επιείκεια, ακόμη και όταν ανάμεσα στα θύματα συγκαταλέγονται παιδιά σε σχολική και προσχολική ηλικία, η υποστήριξη της θέσης πως η διακοπή της κύησης με επιστημονική παρέμβαση αποτελεί έγκλημα δεν συνιστά παρά ένα προϊόν άριστης υποκρισίας. Δεν πρόκειται πλέον για μια μάχη η οποία αποσκοπεί στην προστασία αγέννητων παιδιών, αλλά στον έλεγχο του γυναικείου σώματος και την στέρηση της ελεύθερης επιλογής.

Η άποψη, ωστόσο, κατά την οποία η άμβλωση συνιστά δολοφονία, καταρρίπτεται επιστημονικά αν ληφθεί υπόψιν πως στο διάστημα των τριών πρώτων μηνών κύησης, κατά το οποίο η έκτρωση καθίσταται έως και σήμερα νόμιμη στην πλειοψηφία των χωρών, το έμβρυο δεν θεωρείται ξεχωριστή οντότητα και η επιβίωση του εξαρτάται πλήρως από την υγεία της εγκύου. Συνεπώς δεν αποτελεί έναν νέο οργανισμό ο οποίος δύναται να υπάρξει εκτός μήτρας, καθώς η διαδικασία πραγματοποιείται πριν το έμβρυο καταστεί βιώσιμο.

Ακόμη, ένα χάρτινο βέλος στην φαρέτρα του συντηρητισμού είναι και η πεποίθηση πως οι ιατρικές επιπλοκές οι οποίες επέρχονται από την διαδικασία είναι αρκετά υπολογίσιμες ώστε να οδηγήσουν στην εγκληματικοποίηση της. Θα ήταν φρόνιμο ωστόσο αν θεωρούσαμε πως η απαγόρευση της διαδικασίας θα οδηγήσει στην οριστική διακοπή της και όχι στην στροφή σε κάποια απαρχαιωμένη και πιο επικίνδυνη για την υγεία των γυναικών μέθοδο; Σύμφωνα μάλιστα με δηλώσεις του ίδιου του προέδρου Μπάιντεν “οι ζωές των γυναικών βρίσκονται σε κίνδυνο και ειδικότερα οι φτωχότερες τάξεις θα υποστούν το μεγαλύτερο πλήγμα”.

Γίνεται, επιπλέον, λόγος για προσπάθεια εξάλειψης των περιπτώσεων κατά τις οποίες η άμβλωση χρησιμοποιείται ως μοναδική μέθοδος αντισύλληψης, μια θέση η οποία αντικρούεται ολοκληρωτικά αν λάβουμε υπόψιν πως μόνο το 8% των γυναικών που υποβάλλονται στην διαδικασία κατέληξαν σε αυτήν λόγω αμελητέας αντισυλληπτικής πρόνοιας. Αν προσθέσουμε φυσικά και τις περιπτώσεις ανικανότητας ορισμένων να προσφέρουν σε έναν νέο άνθρωπο την ευκαιρία μιας εξασφαλισμένα κατάλληλης διαβίωσης τότε η επιλογή της άμβλωσης κρίνεται απαραίτητη και πιθανώς υποχρεωτική ώστε να προληφθούν μελλοντικά δυστυχήματα.

Ο χαρακτηρισμός της διακοπής μιας ανεπιθύμητης κύησης ως αντισυνταγματική πράξη, ακόμη και σε περιπτώσεις κατά τις οποίες απειλείται η ζωή της εγκύου είτε προκύπτει κάποια ανωμαλία στο έμβρυο, οδηγεί τις ΗΠΑ (και πιθανώς όχι μόνο) εκατοντάδες χρόνια πίσω. Πρόκειται για μια ακραία ιδεολογία, ένα τραγικό λάθος το οποίο ο λαός προσπαθεί να αποτρέψει ακόμη και με τη χρήση επιχειρημάτων σχετικών με περιπτώσεις βιασμού κατά τις οποίες το θύμα υποχρεώνεται να κυοφορεί το δημιούργημα του θύτη.

Αρκεί μόνο αυτή η αρρωστημένη υπόθεση για να αντιληφθούμε το μέγεθος της απελπισίας την οποία έχει προκαλέσει η δικαστική απόφαση. Πέφτουμε διαρκώς στην δική τους παγίδα, οδηγούμαστε στο ίδιο θλιβερό συμπέρασμα, γινόμαστε υποστηρικτές της ίδιας πατριαρχικής άποψης. Ασπαζόμαστε την δική τους “ανήθικη ηθική” η οποία διδάσκει πως το σώμα μιας γυναίκας της ανήκει μοναχά αν παραβιαστεί, πως έχει δικαίωμα μόνο στην αντίδραση και ποτέ δεν μπορεί να βασιστεί στην δική της βούληση και επιθυμία.

Ο ιερός θεσμός της μητρότητας δεν αποτελεί πλέον επιλογή αλλά υποχρέωση και συνιστά ένα φορτίο που η ίδια η κοινωνία προσθέτει στο δύσκολο έργο της γενικότερης ύπαρξης των γυναικών. Ύστερα από γόνιμους αγώνες και εκατοντάδες χρόνια προσπάθειας θεμελίωσης δικαιωμάτων τα οποία στην κοινή λογική (τουλάχιστον) φαντάζουν αυτονόητα, καταλήγουμε σε μια σκληρή και άδικη πραγματικότητα κατά την οποία μια γυναίκα δεν δικαιούται να αποφασίζει και να εξουσιάζει το ίδιο της το σώμα.

Αν εν έτει 2022 καταφεύγουμε ακόμη σε παραδείγματα ακραίων περιπτώσεων προκειμένου να αποδεικνύουμε την αναγκαιότητα της ατομικής ελευθερίας τότε είναι εμφανές πως ανήκουμε σε μια νοσηρή κοινωνία. Πρόκειται κοινώς για καταπάτηση του αναφαίρετου δικαιώματος αυτοδιάθεσης του ανθρώπινου σώματος, με την απόφαση αυτή να αποτελεί αφετηρία για εκ νέου “αναθεωρήσεις” ενός ευρύτερου φάσματος κεκτημένων ελευθεριών. Άμβλωση Άμβλωση Άμβλωση Άμβλωση Άμβλωση

Αιώνες μετά τον Μεσαίωνα κι όμως πολλά βήματα πίσω από αυτόν.

Διαβάστε περισσότερα: Άμβλωση Άμβλωση

Άμβλωση

Πόση αξία έχει η ζωή μιας γυναίκας στην Ινδία;

Στη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως σε πληθυσμό, οι γυναίκες είναι ανεπιθύμητες. Κατώτερα πλάσματα, χωρίς δικαιώματα και χωρίς καμία αξία οι γυναίκες στην Ινδία.

γυναικα

Παραιτήθηκε ο Μπόρις Τζόνσον από πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου

Με διάγγελμα προς τους πολίτες δήλωσε τη παραίτηση του ο τέως πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Μπόρις Τζόνσον.

«ΣΥΡΙΖΑ… σε απόγνωση»

Ο «εκλεγμένος»- ή και όχι- Αλέξης Τσίπρας,πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει επιστρατεύσει πλέον όλα τα μέσα για να εργαλειοποιήσει ξανά τις συνθήκες που ζούμε. Τι πιο σύνηθες για ΣΥΡΙΖΑ θα έλεγε κανείς!

Τρομοκρατική επίθεση στην οικία του δημοσιογράφου Μπάμπη Παπαδημητρίου

Όπως περιγράφει στις πρώτες δηλώσεις του: «Το καταλάβαμε από τον κρότο και τη μυρωδιά. Τελικά καταλάβαμε ότι ήταν από την είσοδο της πολυκατοικίας».

Avatar photo
Έλενα Αθανασίου
Άρθρα: 1

Υποβολή απάντησης